مجله فوتبال:  توماس توخل به او اعتماد کرد و او را به مورگان راجرز ترجیح داد که با نمایشی درخشان و گلی که پیروزی انگلیس برابر کرواسیِ همیشه جنگنده را قطعی کرد، کاملاً توجیه شد. همه منتظر چنین نمایشی از بلینگام بودند. بلینگام تنها تغییر مهم ترکیب انگلیس نبود. جان استونز و نونی مادوئکه که در تیم‌های باشگاهی خود به ترتیب پشت سر مارک گهی و بوکایو ساکا قرار دارند، از ابتدا در ترکیب قرار گرفتند. آنتونی گوردون نیز موفق شد جای مارکوس رشفورد را در ترکیب اصلی بگیرد.

در سوی مقابل، زلاتکو دالیچ هم با استفاده از یک خط دفاع سه‌نفره نامتقارن و اعتماد به لوکا ووشکوویچ جوان، دست به غافلگیری زد. در غیاب متئو کواچیچ، پتار سوچیچ در کنار لوکا مودریچ بازی می‌کرد و ماریو پاشالیچ و مارتین باتورینا جلوتر از آن‌ها قرار داشتند. همچنین موسا به جای آنته بودیمیر در خط حمله به میدان رفت.

انتخاب موسا که نسبت به بودیمیر توانایی بیشتری در بازی خارج از محوطه جریمه دارد و در واقع در خانه خود، یعنی دالاس، بازی می‌کرد، نشان‌دهنده نقشه دالیچ برای این مسابقه بود. کرواسی مالکیت و ابتکار عمل را به انگلیس واگذار کرد و با بلوکی میانی دفاع می‌کرد که انگلیس، به‌ویژه از زمان حضور توخل روی نیمکت، چندان در آن احساس راحتی نمی‌کند. اما تمام برنامه‌های کرواسی تنها پس از هشت دقیقه به هم ریخت. روی کرنری که دکلان رایس ارسال کرد، مودریچ لحظه‌ای غفلت کرد و هنگام تلاش برای دفع توپ، روی مادوئکه مرتکب خطای پنالتی شد. لوکا تصور می‌کرد با مهار ضربه هری کین توسط دومینیک لیواکوویچ از این اشتباه جان سالم به در برده است، اما کلمن تورپن دستور به تکرار پنالتی داد، زیرا دروازه‌بان زودتر از خط دروازه جلو آمده بود. کین در تلاش دوم اشتباه نکرد و توپ را وارد دروازه کرد.

او با این گل، خاطره تلخ پنالتی از دست‌رفته مقابل فرانسه در یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۲ قطر را جبران کرد و به نخستین بازیکن تاریخ جام جهانی تبدیل شد که پنج گل از روی نقطه پنالتی به ثمر رسانده است. کین علاوه بر گلزنی، با عقب آمدن‌های مداوم خود نقش مهمی در بیرون آوردن توپ از عقب زمین ایفا می‌کرد. او که علاقه زیادی به فوتبال آمریکایی دارد، در این مسابقه نقش یک «کوارتربک» را بازی می‌کرد.

پس از پیش افتادن، انگلیس رویکرد خود را تغییر داد و کرواسی را مجبور کرد بیشتر حمله کند. در این میان، بلینگام عملکردی ستودنی داشت. او در یک صحنه با تکلی حیاتی، ضربه موسا را از قلب محوطه جریمه بلوکه کرد که ارزشی معادل یک گل داشت. همچنین از تحرکات کین و حضور او در نقاط مختلف زمین بهره برد و بارها با نفوذ از عمق به محوطه جریمه رسید. حتی شوتالو نیز نزدیک بود روی مادوئکه یک پنالتی دیگر مرتکب شود. به‌تدریج ووشکوویچ در نبردهای هوایی اعتمادبه‌نفس بیشتری پیدا کرد و گل تساوی کرواسی نیز از همین نقطه آغاز شد. در دقیقه ۳۶، او توپ را پیش از بلینگام تصاحب کرد و ضدحمله‌ای سریع را پایه‌گذاری کرد. در ادامه، باتورینا با پاس پتار سوچیچ از پشت محوطه جریمه شوتی تماشایی به گوشه دروازه زد. جردن پیکفورد دستش را به توپ رساند، اما ضربه آن‌قدر قدرتمند بود که مانند موشک وارد دروازه شد.

توخل از شدت ناباوری فقط نظاره‌گر بود. با این حال، درست در آستانه پایان نیمه نخست، انگلیس بار دیگر از یک ضربه ایستگاهی بهره برد. رایس توپ را ارسال کرد و کین با ضربه سر گل دوم را به ثمر رساند. او با این گل تعداد گل‌هایش در جام جهانی را به ۱۰ رساند و با گری لینه‌کر برابر شد.
اما کرواسی بار دیگر شخصیت همیشگی خود در تورنمنت‌های بزرگ را نشان داد. در آخرین صحنه نیمه اول، موسا با استفاده از پاس فوق‌العاده ایوان پریشیچ، گل تساوی را به ثمر رساند و بازی را ۲-۲ کرد.

انگلیس با احساساتی متناقض راهی رختکن شد. از یک سو تیم برتر میدان بود، اما از سوی دیگر کرواسی تنها با دو لحظه درخشان توانسته بود بازی را به تساوی بکشاند. با این حال، هنوز نیمه دوم به جریان نیفتاده بود که بلینگام یک شکاف در سمت راست خط دفاعی کرواسی پیدا کرد. او مسیر حرکت الیوت اندرسون را تشخیص داد، خودش را به محوطه جریمه رساند و با ضربه‌ای دقیق توپ را از کنار لیواکوویچ عبور داد تا نمایش درخشانش را کامل کند.

در ادامه، انگلیس با توپ‌گیری و ضدحمله بار دیگر بسیار خطرناک ظاهر شد و کرواسی را تحت فشار قرار داد. لیواکوویچ بارها با واکنش‌های خود مانع گل‌های بیشتر شد. دالیچ حتی پیش از رسیدن بازی به دقیقه ۶۰ مجبور شد مودریچ را تعویض کند؛ چرا که در ۴۰ سالگی، ریتم بالای مسابقه برای او بیش از حد سنگین شده بود.