مجله فوتبال: تیم ملی ایران در دومین دیدار خود در مرحله گروهی جام جهانی 2026 برابر بلژیک به تساوی بدون گل رسید؛ مسابقه‌ای که از همان دقایق ابتدایی با ریتم بالا و درگیری‌های فشرده در میانه زمین دنبال شد و دو تیم برای کنترل جریان بازی تلاش زیادی به خرج دادند. شاگردان امیر قلعه‌نویی در این مسابقه از نظر بدنی عملکرد قابل قبولی داشتند و به‌وضوح مشخص بود که روند آماده‌سازی پیش از جام جهانی، تاثیر مستقیمی بر توان دوندگی و حفظ تمرکز بازیکنان در طول 90 دقیقه گذاشته است.

ملی‌پوشان در فاز دفاعی با انسجام مناسب و در فاز انتقال با سرعت قابل قبول ظاهر شدند و اجازه شکل‌گیری موقعیت‌های متعدد به حریف ندادند که این سرعت و توان بالای فیزیکی در این امر موثر بود. در نیمه دوم نیز با وجود افزایش فشار تیم بلژیک، بازیکنان ایران توانستند با تکیه بر آمادگی جسمانی و پوشش مناسب فضاها، جریان بازی را کنترل کرده و از فرسایش تاکتیکی جلوگیری کنند. به نظرم رفت‌وآمد مداوم بازیکنان بین دو فاز دفاع و حمله باعث شد تعادل تیمی حفظ شود و مسابقه در نهایت بدون گل خاتمه یابد.

هرچند در بخش حمله، دقت نهایی و تصمیم‌گیری در برخی لحظات می‌توانست بهتر باشد، اما در مجموع نمایش فیزیکی تیم ملی نشان داد که برنامه‌های بدنسازی و آماده‌سازی طولانی‌مدت پیش از جام جهانی، به شکل محسوسی در افزایش توان استقامت و پایداری تیم در یک بازی سنگین و نزدیک مؤثر بوده است.